Vertrouwen

Waar haalt iemand het recht vandaan om iemand zo te kwetsen, zo te vernederen, zo in elkaar te slaan, zo te intimideren. Staat er op mijn voorhoofd geschreven “doe maar bij mij, ik kan het wel hebben?” Ooit is mij vertelt, wat je uitstraalt trek je aan. En ja ik geloof dat daar wel een kern van waarheid in zit. Onzekere mensen worden op één of andere manier vaker lastig gevallen dan “normale” mensen. Maar dan nog… waar halen zij hun recht vandaan? Omdat ik toevallig hen aankeek? Omdat ik toevallig voorbij liep? Omdat ik toevallig wel antwoord gaf?

En ja, ik weet dat ze het recht niet hebben, dat dit alles over hun zegt in plaats van over mij. Ik begrijp niet dat mensen zo in elkaar kunnen zitten. Dat mensen anderen willens en wetens onderuit willen halen, anderen pijn willen doen of maar rake klappen uitdelen omdat ze vinden dat de ander dat verdiend. Geloof me, ik ben ook wel eens ontiegelijk kwaad, maar om dan iemand maar een paar rot klappen te geven of te vernederen met leugens… Ik ben toch wel een aardige meid, vlot, open, spontaan in een praatje maken, eerlijk, luisterend oor….en toch vinden mensen dat gevaarlijk, zien dat als reden om mij onderuit te halen en keihard op mijn hart te trappen. En als dat gebeurt, ik blijf netjes, ik blijf bij mezelf, gooi geen verwijten of scheldwoorden op, blijf toch respectvol naar de ander, want dat zegt wat over mij. En zij? Zij niet…

En wat ik ervan heb geleerd, dat ik moeite heb met vertrouwen. Dat mensen er vaak op uit zijn om je onderuit te halen, er op uit zijn om je te kwetsen. Zit je in mijn hart, vertrouw ik je, dan zit het wel goed en krijg je mijn liefde en vertrouwen er voor terug. Maar het is moeilijk om anderen toe te laten, dat vertrouwen te winnen en te houden. En aan de andere kant stel ik mij keihard op, laat ik duidelijk merken dat het me allemaal niet kan raken, maar ondertussen…

En ik weet ook dat ik hier een groot aandeel in heb, niet iedereen is als degene die mij onderuit haalt, niet iedereen is als degene die mij geslagen heeft, niet iedereen is onbetrouwbaar. Ik vecht hier tegen en sta het niet toe, het kan niet zo zijn dat ik mensen blijf buiten sluiten, dat mijn vertrouwen weg blijft. Om mij heen heb ik gelukkig ook mensen die mij wel waarderen om wie ik ben, mij waarderen en lief hebben zoals ik ben, die mij graag zien en respecteren. En gelukkig vecht ik om dit te blijven inzien en prijs ik mijzelf rijk met deze lieve mensen om mij heen. Voor mij zijn zij de familie die ik nooit heb gehad, zijn zij de vrienden die ik nooit heb gehad. Ik dank jullie voor jullie steun en liefde!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.