EMDR sessie 4

EMDR

Mijn vorige EMDR sessie, twee weken geleden, welke te lezen is op chronische-pijn-en-emdr vertelt dat ik opzoek was naar mijn woede. Ik heb de afgelopen twee weken gezocht en niets gevonden. Tenminste, niet zo veel als ik dacht te vinden. Misschien zit het toch niet zo diep meer als ik dacht? Is de woede/boosheid al verzacht omdat het te lang geleden is?

Ik begin mijn 4e sessie. Het vertelt mij dat ik vast hou aan een beeld dat niet meer bestaat. Ik besef mij dat het beeld wat ik heb van 10 jaar geleden is. 10 jaar geleden……dat komt even hard binnen. Ik hou als zolang aan iets vast wat niet meer bestaat, ik ben degene die mijzelf pijn blijft doen met het vasthouden aan het beeld van een huilend en gekwetst kind dat getuige is van een “bijna moord”. Mijn kinderen zijn namelijk verder in hun leventje.

Daarnaast besef ik mij dat ik mijn kinderen niet meer ken, althans, niet zoals ze nu zijn….Dat doet pijn en is kwetsend, want zo heb ik het nooit gewild. Ik vraag me af of ik dan nog wel moeder ben, heb ik dan nog wel moeder gevoelens? Want het is al zolang geleden dat ik hen vast gehouden heb, verzorgt heb, dat ik precies wist wat hen bezighoud….Het mooie met EMDR is dat je deze vragen anders beantwoord krijgt. Op mijn vraag of ik dan nog wel moeder ben, nog wel moeder gevoelens heb, komt het antwoord dat mijn moedergevoel vertaalt word in de pijn die ik voel als ik denk aan mijn kinderen. Of ik dat nou zo mooi vind weet ik niet, maar de moedergevoelens zijn dus niet weg en dat wilde ik weten.

Courage emdrIn deze EMDR sessie besef ik dus dat ik al 10 jaar vast hou aan een beeld wat niet meer relevant is aan de tijd waarin ik nu leef. Ik heb afscheid te nemen van het oude beeld, afscheid te nemen van mijn kinderen in het beeld zoals ik hem nu vast houd. Mijn kinderen zijn namelijk verder gegaan in hun leven en bestaan niet meer zoals in mijn oude beeld. Een rouwverwerking met verdriet, een rouwverwerking die af en toe een traan laat, een rouwverwerking die er mag zijn. En daarmee het vertrouwen in mijzelf dat ik verder kan en mag gaan. Daarmee laat ik ook mijn kinderen los om verder gaan in hun ontwikkeling en leven.

Thuis gekomen met een tikkeltje positiviteit, want ik heb besloten dat ik verder mag gaan. Dat betekend voor mij afscheid nemen van het oude en het maken van nieuwe doelen en nieuwe plannen. Is het dan toevallig dat het over 3 dagen oud en nieuw is? Ik denk het niet. Oud en nieuw staat voor een hoop mensen voor het maken van nieuwe doelen en het afsluiten van het oude. Dus mijn bewustwording door deze EMDR sessie had niet op een beter tijdstip kunnen komen.

En toch voel ik mij niet blij, ik voel me wat somber. Het tikkeltje positiviteit bij thuiskomst lijkt weg. Is het de angst om verder te gaan? De angst om oud gedrag vaarwel te zeggen? Tikkeltje schuldgevoel om dat ik mijn kinderen uit het oude beeld wat ik van hen heb los ga laten? Angst voor het nieuwe omdat ik dat nog niet ken? En ik besef mij dat ik niet zo goed weet welke doelen ik wil bereiken in 2016, ik heb plannen genoeg waarvan ik weet dat ze zowiezo gaan gebeuren, maar wat wil ik als doel bereiken wat boven mijzelf uitstijgt? Met het bereiken van welk doel weet ik dat ik mijn oude gedrag overwonnen heb? ……Wellicht leg ik hier de lat weer eens te hoog voor mijzelf, mijn perfectionisme kan ook tegen mij werken, zoals in dit geval, want waarom wil ik een bevestiging dat ik mijn oude gedrag overwonnen heb als ik ook gewoon een leuk doel voor mezelf kan neerzetten waar ik plezier uit haal?

step by stepIets leuks voor mijzelf, iets waar ik mijn kracht en doorzetvermogen in vind en in kan gebruiken. Het op mijzelf vertrouwen en ik mag kiezen voor mijzelf. De overtuiging hebben dat mijn doel gaat lukken en dat ik daar de tijd voor mag nemen. Het is toch ook weer mooi hoe ik tijdens het schrijven van dit verhaal ik mezelf de antwoorden geef op vragen die mij bezighouden. Dus nu zeg ik tegen mezelf “ik kan het en ik mag het…het is goed zo”. Af en toe een traan dat mag, ik overleef, ik doe waar ik blij van word en wat mij voldoening geeft. Ik vertrouw op mijzelf omdat ik al jaren mijzelf heb laten zien dat ik een overlever ben, ik heb de kracht en doorzettingsvermogen om te bereiken wat ik wil. Stapje voor stapje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.